Magiczna i mroczna opowieść o czarnych jeźdźcach z przeszłości oraz ich współczesnych potomkach. Spoczywa na nich nie lada zadanie – zdjęcie klątwy z ich przodków. Aby tego dokonać muszą zmierzyć się z mnichami inkwizycji. Kto zna twórczość Margit Sandemo nie będzie zaskoczony pojawieniem się wątków romantycznych.
Dotarli w końcu do celu, do dużej groty w cichej, kamienistej dolinie. Skarb został odnaleziony, ale wszyscy, którzy na niego polowali, pomarli, znaleźli się w grobach. Został tylko Tommy, pogrążony w śpiączce.
Przekleństwo ciążące na rycerzach i ich potomstwie zostało usunięte, zagadka niemal rozwiązana. Grupa zdołała zlikwidować wszelkie przeszkody tak, by dwoje królewskich dzieci mogło się połączyć, ale najgorsze jeszcze pozostało – sarkofag króla Wizygotów, Agili, zamykał wielką dziurę w górskiej ścianie, dziurę, którą w 1481 roku zrobili ludzie rycerzy w wyniku nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Otwór, który wtedy powstał, prowadził wprost do Ciemności, królestwa demonów. Teraz wyszło na jaw, dlaczego rycerze wypalili znak na ramieniu Jordiego. On bowiem był jedynym człowiekiem, który dzięki temu znakowi na ramieniu potrafiłby zamknąć otwór tak, by można było przesunąć sarkofag Agili i pozwolić staremu królowi nareszcie odpocząć. Równocześnie zostałyby na całej kuli ziemskiej pozamykane połączenia między Ciemnością i światem ludzi. Gdyby Jordiemu się udało.
Po tamtej stronie skalnej ściany kłębiły się setki demonów gotowych do wylania się na zewnątrz, gdyby sarkofag został choć odrobinę odsunięty.
Tabris uwięził Urracę, by ją zaprowadzić do władcy Ciemności. Ale jego miłość do Sissi i przyjaźń łącząca go z innymi członkami grupy sprawiły, że się rozmyślił i postanowił stać się człowiekiem. Występuje teraz jako Miguel, ale nadal ma w sobie wiele z demona Tabrisa. Poza tym jest pierwszą istotą, na której demony się zemszczą, jeśli wydostaną się na zewnątrz. Wobec tego Urraca wysyła go w świat, by trochę sobie spiłował demoniczne kanty, zanim poważnie zacznie myśleć o Sissi. Miguel opuszcza dolinę, na świeżym śniegu zostawia ludzkie ślady. Sissi uznaje to za dobry znak.
Kiedy Jordi szykuje się do ostatniego zadania, wszyscy są strasznie wymęczeni i głodni. Coś układa się nie tak jak trzeba i Jordi ponownie otrzymuje wyrok śmierci, który miał zostać wykonany w jego dwudzieste piąte urodziny. Słyszy, jak Unni z daleka, z bardzo daleka woła go po imieniu.
Aleks_Sim про Олесь Алексеевич Бузина
16 04
11 лет назад убили Олеся, а на Украине молчат. Вечная память - он не боялся!
11 років тому вбили Олеся, а в Україні мовчать. Вічна пам'ять - він не боявся!
Олег Макаров. про Таксист
13 04
К сожалению, бросил на 33% второй книги.
Чем дальше, тем более нудно, с постоянными повторами, периодической потерей логики.
Идея отличная. Но реализацию её автор не вытянул.
Дей про Мастер Трав
12 04
На данный момент есть 5 книг. Я так-то предпочитаю подобные произведения для расслабления: атмосфера PW, WOW, вот это копание травок, рост в навыках. И совершенно не хочется, блин, превозмогания. А здесь ГГ буквально утыкан ………
mysevra про Толстой: Семейное счастие (Русская классическая проза)
12 04
Уф. Столько слышала восторгов об этой повести: ах, мол, история удивительной трансформации любви. Как по мне, неравный брак: мужчина лет на 20 старше жены, со своими сложившимися взглядами на жизнь, лепит из ничего не видевшей ……… Оценка: хорошо
mysevra про Твардовский: Василий Тёркин (О войне, Поэма, эпическая поэзия)
12 04
Интересный слог, легко читается и западает в память. Смесь нарочитой простоты и оптимизма – убойное сочетание! Правда, со временем эта простота и однообразнось приедаются, но уважение к автору остаётся. Оценка: отлично!
mysevra про Баркер: Каньон Холодных Сердец [litres] (Ужасы, Мистика)
12 04
Если бы немного ускорить процесс… Первая часть, совсем крошечная, как бы вступительная, была интригующей, а дальше хотелось пролистывать. Вроде бы и ладно написано, и подробности в тему, просто особенности склок и страданий ……… Оценка: неплохо
Skyns71 про Поселягин: На просторах неизвестной планеты [litres] (Боевая фантастика, Попаданцы)
11 04
Какой-то жутко беспомощный, коряво написанный текст - словно сочинение не самого умелого школьника... Ну как такое ухитрились издать? Вероятно, сработала немотивированая злоба автора в адрес американцев, лезущая аж на третьей странице. Оценка: нечитаемо